می خواهم دخترم در متاورسی بهتر زندگی کند
دارن شو، وایرد — سال ۲۰۳۰ است، یک عصر آرام تابستانی. من و دختر شانزدهسالهام، درحالیکه با عینکهای واقعیت افزودهمان به ستارهها نگاه میکنیم، قدمزنان خیابان محلهمان را پایین میرویم. بالای سرمان آسمان باشکوهِ شب صاف و بیابر است؛ اطلاعاتی دربارۀ ستارههای دوردست که بهشکل صور فلکی، ازجمله اسب بالدار یا پگاسوس، گِرد هم نشستهاند به این آسمان اضافه شده است. از قضا من در کلاسهایم از افسانۀ پگاسوس برای آموزش درسهایی از زندگی استفاده میکنم. لحظۀ زیبایی است.کمی بعد، از مقابل حصاری چوبی میگذریم که روی آن انواع و اقسام توهین و ناسزا ردیف شده است. من آن دیوارنویسها را از پشت عینکم میبینم اما دخترم، که عینکش تنظیمشده تا محتواهای نامناسب را فیلتر کند، نه؛ و درنتیج...
ادامه مطلب