مامان تو کافی هستی… - ویرگول

دنبال کنیدفریما رئوف سعیدخواندن ۲ دقیقه·۲ ساعت پیشمامان تو کافی هستی…

تو هفته قبل در حالیکه که سعی می‌کردم تب پسرم را پایین بیارم، یک حقیقت تلخ در فضای خانه پیچیده است: من اینجا تنها هستم. هیچ تکیه‌گاهی برای تکیه کردن، هیچ دستی برای کمک... فقط من و این کوچولوی بی‌دفاع.

در این لحظات است که آدم می‌فهمد مادری، گاهی یعنی پذیرفتنِ این حقیقت که باید تمام بار دنیا را تنهایی به دوش کشید. ️

در اوج این تکاپو و خستگی، ناگهان یادِ مادرم افتادم... عجیب است، نه؟ در حالی که من اینجا برای پسرم می‌جنگم، بخشی از وجودم هنوز کودکی است که با تمام وجود به حمایت مادرش نیاز دارد. من به او وابستگی عاطفی دارم؛ تشنه‌ی اینم که کسی بیاید، دستم را بگیرد و بگوید: "تو این خستگی‌ها، من هستم، استراحت کن".

اینجاست که با خودم مواجه شدم. با این سوال که: چرا من هنوز در لحظات سخت زندگی‌ام، به دنبال نجات توسط کسی می‌گردم

وابستگی عاطفی یعنی اینکه من خوشبختی و آرامشم را به دست کسی دیگر گره زده باشم و وقتی او نمی‌تواند آن آرامش را به من بدهد، من در کنار تمام سختی‌های زندگی، "احساس پوچی" هم بکنم.

من امروز فهمیدم که اگر بخواهم برای پسرم یک تکیه‌گاه امن باشم، اول باید تکیه‌گاه خودم شوم. نباید منتظر بمانم تا کسی بیاید و جای خالیِ حمایت‌ها را پر کند.

من امروز تصمیم گرفتم به جای اینکه به دنبال "آنچه ندارم" (حمایت مادر) باشم، به "آنچه هستم" (مادری قدرتمند و آگاه) تکیه کنم.

عشق، یعنی من بتوانم در اوج تنهایی، باز هم با تمام وجود به فرزندم عشق بدهم، بدون اینکه حس کنم چون کسی به من کمک نمی‌کند، پس من لایقِ عشق نیستم. ✨

رها شدن از وابستگی عاطفی، به معنای قطع رابطه با دیگران نیست؛ بلکه به معنای این است که "منبع آرامش" را از بیرون به درون منتقل کنیم.

در زمان حاضر در حالی که پسرم آرام‌تر شده بود، متوجه شدم که من می‌توانم همزمان هم دختری باشم که دلتنگ حمایت مادرش است، و هم زنی باشم که می‌تواند تنهایی تمام مشکلاتش را مدیریت کند.

رهایی، یعنی پذیرفتن این حقیقت که: "من کافی هستم." ️✨

اگر تو هم در لحظات سخت زندگی‌ات، حس می‌کنی تنها شده‌ای و هنوز در تله‌ی وابستگی به دیگران برای نجات یافتن هستی، بدان که تو تنها نیستی. بیا با هم یاد بگیریم چطور از "تشنه‌ی حمایت بودن" به "منبع حمایت بودن" تبدیل شویم. »