☰
دنبال کنیدمرتضی جعفریخواندن ۸ دقیقه·۶ ساعت پیشدانلود کتاب درمان و به سازی رابطه ها بهبود رابطه جان گاتمنکتاب درمان و بهسازی رابطهها؛ بهبود رابطه از آثار مرتبط با جان گاتمن (John Gottman)، روانشناس و پژوهشگر شناختهشده حوزه روابط زوجین، است. گاتمن بخش بزرگی از فعالیت حرفهای خود را به مرور روابط عاطفی، عوامل مؤثر بر رضایت زوجین و دلایلی که باعث دوام یا فروپاشی رابطه میشوند اختصاص داده است. آثار او به دلیل تکیه بر مشاهده و پژوهش درباره رفتار واقعی زوجها، جایگاه ویژهای در ادبیات روانشناسی روابط پیدا کردهاند.
محور اصلی چنین آثاری این است که رابطه موفق فقط بر پایه عشق و احساسات شکل نمیگیرد. نحوه گفتوگو، شیوه برخورد با اختلافها، میزان اعتماد، توجه به نیازهای طرف مقابل و توانایی ترمیم رابطه پس از تعارض، همگی در کیفیت یک رابطه نقش دارند. به همین دلیل، مطالعه دیدگاههای گاتمن میتواند برای زوجهایی که میخواهند رابطه خود را بهتر کنند، قابل استفاده باشد.
در یک رابطه عاطفی، اختلاف نظر امری طبیعی است. هیچ دو نفری در تمام زمینهها یکسان فکر نمیکنند و حتی زوجهایی که رابطه بسیار خوبی دارند نیز ممکن است با یکدیگر بحث کنند.
مشکل اصلی همیشه وجود اختلاف نیست؛ بلکه نحوه برخورد با اختلاف است.
دو نفر ممکن است درباره مسائل مالی، خانوادهها، تربیت فرزندان، کار، زمان گذراندن با یکدیگر یا شیوه زندگی اختلاف داشته باشند، اما همچنان بتوانند رابطهای سالم و پایدار ایجاد کنند. در مقابل، اگر هر اختلاف به حمله، تحقیر، دفاع افراطی یا قطع ارتباط تبدیل شود، بهمرور فاصله میان دو نفر بیشتر خواهد شد.
دیدگاه گاتمن به همین نقطه توجه ویژهای دارد: اینکه چگونه میتوان الگوهای مخرب رابطه را شناخت و به جای آنها، شیوههای سالمتری برای ارتباط ایجاد کرد.
یکی از پایههای اصلی یک رابطه سالم، توانایی برقراری ارتباط مؤثر است. ارتباط فقط به معنای صحبت کردن نیست؛ بلکه شامل شنیدن، درک کردن و پاسخ مناسب دادن نیز میشود.
گاهی یکی از طرفین فقط میخواهد شنیده شود، اما طرف مقابل بلافاصله آغاز به ارائه راهحل میکند. گاهی فردی درباره یک مسئله کوچک صحبت میکند، اما طرف مقابل آن را حملهای شخصی تلقی میکند.
این سوءتفاهمها اگر بارها تکرار شوند، میتوانند به الگوهای ثابت ارتباطی تبدیل شوند.
بنابراین، یکی از مهارتهای مهم در رابطه این است که پیش از پاسخ دادن، تلاش کنیم بفهمیم طرف مقابل دقیقاً چه چیزی میخواهد بگوید و چه احساسی پشت حرف او قرار دارد.
یکی از برداشتهای اشتباه درباره روابط این است که زوج موفق باید تقریباً هیچ اختلافی با یکدیگر نداشته باشند.
در واقع، وجود اختلاف نظر بهخودیخود نشانه شکست رابطه نیست. دو انسان مستقل ممکن است اهداف، شخصیت، علایق و نیازهای متفاوتی داشته باشند.
آنچه اهمیت بیشتری دارد، نحوه مدیریت این اختلافهاست.
اگر زوجین بتوانند حتی هنگام اختلاف، احترام یکدیگر را حفظ کنند و به جای تخریب شخصیت طرف مقابل درباره مسئله صحبت کنند، تعارض میتواند به فرصتی برای شناخت بیشتر تبدیل شود.
یکی از مشهورترین بخشهای نظریه گاتمن، توجه به چهار الگوی ارتباطی مخرب است که معمولاً با عنوان چهار سوار آخرالزمان رابطه شناخته میشوند.
انتقاد: حمله به شخصیت طرف مقابل به جای صحبت درباره یک رفتار مشخص.
تحقیر: استفاده از تمسخر، توهین یا نشان دادن برتری نسبت به شریک عاطفی.
حالت دفاعی: واکنش به انتقاد با توجیه، انکار مسئولیت یا حمله متقابل.
دیوار دفاعی یا قطع ارتباط: کنار کشیدن از گفتوگو و خودداری از مشارکت در ارتباط.
مشکل این رفتارها فقط در یک بحث خاص نیست. تکرار آنها میتواند فضای عاطفی رابطه را بهتدریج تخریب کند.
فرض کنید یکی از زوجین از اینکه طرف مقابل دیر به خانه میآید ناراحت است.
«تو همیشه بیمسئولیتی و اصلاً برای من اهمیتی قائل نیستی.»
در این جمله، مسئله از یک رفتار مشخص به شخصیت فرد منتقل شده است.
اما میتوان همان ناراحتی را به شکل دیگری بیان کرد:
«وقتی بدون اطلاع دیر به خانه میآیی، احساس نگرانی و بیاهمیتی میکنم. دوست دارم اگر قرار است دیر بیایی، قبل از آن به من اطلاع بدهی.»
در حالت دوم، فرد درباره احساس و نیاز خودش صحبت میکند و احتمال اینکه طرف مقابل وارد حالت دفاعی شود کمتر است.
احترام یکی از پایههای مهم روابط سالم است. حتی زمانی که دو نفر با یکدیگر اختلاف دارند، باید بتوانند شأن و ارزش طرف مقابل را حفظ کنند.
تحقیر، تمسخر و توهین ممکن است در لحظه احساس تخلیه هیجانی ایجاد کنند، اما معمولاً مشکل اصلی را حل نمیکنند.
در مقابل، حفظ احترام اجازه میدهد زوجین درباره مشکل صحبت کنند بدون اینکه رابطه خود را به میدان جنگ تبدیل کنند.
گاهی افراد تصور میکنند عشق فقط با کارهای بزرگ نشان داده میشود؛ در حالی که رابطه عاطفی بیشتر از مجموعهای از رفتارهای کوچک روزمره ساخته میشود.
پرسیدن اینکه «در زمان حاضر حالت چطور بود؟»، گوش دادن به حرفهای طرف مقابل، تشکر کردن، توجه به علایق او و نشان دادن علاقه میتوانند پیام مهمی منتقل کنند: تو برای من مهم هستی.
این توجههای کوچک اگر به شکل مستمر وجود داشته باشند، احساس امنیت و نزدیکی بیشتری در رابطه ایجاد میکنند.
در دیدگاه گاتمن، کیفیت دوستی میان زوجین اهمیت زیادی دارد. رابطهای که فقط بر هیجان اولیه یا کشش فیزیکی متکی باشد ممکن است در برابر فشارهای زندگی آسیبپذیرتر شود.
شناختن دنیای درونی یکدیگر، دانستن علایق و نگرانیهای طرف مقابل و حفظ علاقه به زندگی او، به ایجاد پیوند عمیقتر کمک میکند.
زوجهایی که همچنان درباره یکدیگر کنجکاو هستند، معمولاً فرصت بیشتری برای حفظ ارتباط عاطفی دارند.
هیچ رابطهای بدون تعارض نیست. حتی زوجهایی که ارتباط خوبی دارند نیز ممکن است عصبانی شوند یا حرفهایی بزنند که بعداً از آنها پشیمان شوند.
یکی از مهارتهای مهم، ترمیم رابطه پس از تعارض است.
یک عذرخواهی صادقانه، پذیرش بخشی از مسئولیت، نزول تنش و بازگشت دوباره به گفتوگو میتواند مانع از تبدیل شدن یک اختلاف کوچک به بحرانی بزرگ شود.
هدف این نیست که هیچگاه دعوا نکنیم؛ هدف این است که بعد از تعارض بتوانیم دوباره به یکدیگر نزدیک شویم.
عذرخواهی زمانی اثر بیشتری دارد که فرد واقعاً مسئولیت رفتار خودش را بپذیرد.
جملهای مانند «ببخشید اگر ناراحت شدی» ممکن است برای طرف مقابل شبیه پذیرش مسئولیت نباشد.
در مقابل، جملهای مانند «میدانم حرفی که زدم تو را ناراحت کرد و بابت آن متأسفم» مشخص میکند فرد تلاش کرده اثر رفتار خود را درک کند.
البته عذرخواهی به تنهایی کافی نیست؛ اگر یک رفتار مرتباً تکرار شود، تغییر رفتار اهمیت بیشتری پیدا میکند.
یکی از مشکلات رایج در روابط این است که افراد هنگام شنیدن صحبتهای طرف مقابل، به جای فهمیدن حرف او، مشغول آماده کردن پاسخ خود هستند.
شنیدن واقعی یعنی تلاش کنیم منظور و احساس طرف مقابل را بفهمیم، حتی اگر با دیدگاه او موافق نباشیم.
«میفهمم چرا این اتفاق برایت ناراحتکننده بوده.»
این جمله لزوماً به معنای موافقت با تمام حرفهای طرف مقابل نیست؛ بلکه مشخص میکند احساس او را دیدهایم.
بعضی اختلافها در زندگی زوجین بهطور دقیق از بین نمیروند. تفاوتهای شخصیتی، سبک زندگی یا ارزشهای فردی ممکن است باعث شوند یک مبحث بارها دوباره مطرح شود.
در چنین شرایطی، هدف همیشه پیدا کردن یک راهحل نهایی نیست. گاهی مهمتر است که زوجین یاد بگیرند چگونه درباره آن مسئله با احترام صحبت کنند و راهی برای زندگی کردن با تفاوتهای خود پیدا کنند.
این نگاه میتواند فشار زیادی را از روی رابطه بردارد؛ زیرا قرار نیست هر اختلافی الزاماً یک برنده و یک بازنده داشته باشد.
اعتماد بهتدریج ساخته میشود. رفتارهای کوچک روزانه میتوانند اعتماد ایجاد کنند و رفتارهای مکرر خلاف وعده نیز میتوانند آن را تضعیف کنند.
وفاداری، صداقت، مسئولیتپذیری و قابل اتکا بودن، از عواملی هستند که به ایجاد احساس امنیت در رابطه کمک میکنند.
اعتماد فقط مربوط به خیانت نیست؛ بلکه در بسیاری از تبیینات زندگی مشترک نیز خودش را حاکی از آن است.
هیچ رابطهای همیشه در بهترین وضعیت خود قرار ندارد. فشار کاری، مشکلات مالی، خستگی، اختلافهای خانوادگی و دگرگونیها زندگی میتوانند بر ارتباط زوجین اثر بگذارند.
بنابراین، هدف از بهبود رابطه رسیدن به یک رابطه بدون مشکل نیست.
رابطه سالم رابطهای است که در آن دو نفر بتوانند مشکلات را ببینند، درباره آنها صحبت کنند، مسئولیت رفتار خود را بپذیرند و برای اصلاح شرایط تلاش کنند.
مطالب مرتبط با رویکرد گاتمن میتواند برای افراد مختلفی مفید باشد؛ از جمله:
زوجهایی که میخواهند رابطه خود را بهبود دهند
افرادی که میخواهند مهارتهای ارتباطی خود را تقویت کنند
مطالعه کتاب میتواند به صعود آگاهی کمک کند، اما در شرایطی که یک رابطه با مشکلات جدی مواجه است، مشاوره تخصصی زوجدرمانی میتواند در کنار مطالعه منابع آموزشی اهمیت داشته باشد.
اگر به دنبال دانلود کتاب درمان و بهسازی رابطهها؛ بهبود رابطه جان گاتمن هستید، هنگام انتخاب نسخه جدید موردنظر بهتر است به مشخصات کتاب، مترجم، ناشر، کیفیت فایل و دقیق بودن صفحات توجه داشته باشید.
مطالعه ادیشنای با کیفیت مناسب اهمیت زیادی دارد؛ زیرا کتابهای حوزه روابط و روانشناسی معمولاً حاوی مفاهیم و نکات متعددی هستند که بهتر است با تمرکز و حوصله مطالعه شوند.
این اثر میتواند در کنار دیگر آثار جان گاتمن، منبعی برای آشنایی بیشتر با دیدگاههای او درباره ارتباط زوجین، تعارض، اعتماد و عوامل مؤثر بر دوام رابطه باشد.
کتاب درمان و بهسازی رابطهها؛ بهبود رابطه جان گاتمن را میتوان اثری در مسیر شناخت بهتر روابط عاطفی و راههای تقویت ارتباط میان زوجین دانست. نگاه گاتمن به رابطه، عشق را تنها یک احساس نمیداند؛ بلکه بر رفتارهای روزمره، احترام، دوستی، اعتماد، گفتوگو و توانایی ترمیم رابطه تأکید میکند.
یکی از مهمترین درسهایی که از این رویکرد میتوان گرفت این است که کیفیت رابطه بیشتر از آنکه به نبود اختلاف وابسته باشد، به نحوه برخورد با اختلافها وابسته است. زوجها ممکن است با یکدیگر اختلاف داشته باشند، اما اگر بتوانند بدون تحقیر و حمله با هم صحبت کنند و پس از تعارض دوباره ارتباط خود را برقرار کنند، میتوانند رابطهای عمیقتر و پایدارتر بسازند.
در نهایت، بهبود رابطه معمولاً برآیند یک تغییر بزرگ و ناگهانی نیست؛ بلکه از مجموعهای از رفتارهای کوچک و مداوم شکل میگیرد: گوش دادن، احترام گذاشتن، توجه کردن، تشکر کردن، پذیرفتن اشتباهات و تلاش برای درک دنیای درونی یکدیگر.
نویسنده:
محمد جواد عظیم
تاریخ:
سه
شنبه
27 مرداد
1405
ساعت:
13:29