گُل یا شکوفه ساختار زایشی در گیاهان گل دار یا نهان دانه است. کارکرد زیست شناختی گل به هم رسانیدن سلول زایشی نر (اسپرم) و سلول زایشی ماده (تخم زا) است. این فرایند با گرده افشانی توسط حشرات، باد یا آب انجام می شود. و از لقاح به تشکیل دانه می انجامد.

گل ها در روحیهٔ انسان ها بسیار مؤثر هستند.    

گل را می توان جوانه ای تصور کرد که برای تولیدمثل گیاه مادر تغییر شکل یافته است. در جریان تبدیل برگ به گل، برگ از نظر شکل و رنگ دستخوش تغییرات فراوانی می شود. این برگ های تغییرشکل یافته را گل می نامند.^[۱]

گل ها می توانند پیوند دو نژاد را آسان کنند (تلفیق اسپرم و تخم زا گل های مختلف در یک گونه) یا درون گونه خود افزایش یابند (تلفیق اسپرم و تخم زا در همان گونه). بعضی از گل ها بدون لقاح، دیاسپور تولید می کنند (parthenocarpy). گل ها دارای اسپورانژیا هستند، جایی که محتوی گامتوفیت می باشد. گل ها منجر به تولید میوه و دانه می شوند بعضی از گل ها در دوره تکامل خود برای حیوانات جذاب هستند و این دلیلی است که حیوانات را عامل گرده افشانی آن ها می کند. علاوه بر تسهیل تولید مثل گیاهان گلدار، گل ها؛ مدت طولانی است که توسط انسان ها تحسین شده و برای زیباسازی محیط، نشانه ای از عشق، آیین، مذهب، پزشکی و به عنوان منبع غذایی استفاده می شوند.