چرا همیشه باید یکی را انتخاب کنیم؟ - ویرگول

دنبال کنیدهانیه براتیخواندن ۲ دقیقه·۱۱ ساعت پیشچرا همیشه باید یکی را انتخاب کنیم؟زمان مدرسه، وقتی از من می‌پرسیدند «علم بهتر است یا ثروت؟» می‌گفتم: «خب، اگر علم داشته باشی، ثروت هم می‌توانی داشته باشی.»

بعد عده‌ای که تعدادشان هم کم نبود می‌گفتند: «چرا همه‌چیز را این‌قدر پیچیده می‌کنی؟ راه ساده‌تری هم هست؛ اگر ثروتمند باشی، می‌توانی علم هم داشته باشی. به‌علاوه، علم بدون ثروت به چه درد می‌خورد؟»

خلاصه سر همین یک سؤال ساده، کلی درگیر بودیم.

بماند که حالا چند سالی از آن سال‌ها گذشته و می‌بینم مردم هنوز درگیر همان سؤال‌ها هستند؛ فقط با یک ویرایش‌ی به‌روز: «عشق بهتر است یا ثروت؟»

داشتم توی تیک‌تاک می‌چرخیدم که دوباره چشمم افتاد به همان بحث‌های همیشگی:

یک فیلم، یک جمله، چند هزار کامنت و دوباره همان دعوای قدیمی.

یکی می‌گفت: «زن اگر عاشقت باشه، پول براش مهم نیست.»

یکی جواب می‌داد: «عشق بدون پول به چه درد می‌خوره؟»

یکی هم از تجربه‌ی شخصی خودش خروجی گرفته بود که «همه‌ی دخترا همینن.»

و من دوباره به همان سؤال دوران مدرسه برگشتم:

چرا اگر زنی امنیت مالی می‌خواهد، فوراً متهم می‌شود که پول‌پرست است؟ چرا اگر زنی عشق را مهم‌تر بداند، باید ثابت کند که «پول برایش مهم نیست»؟

مگر خواستنِ امنیت مالی با عاشق شدن منافات دارد؟

مگر آدم نمی‌تواند کسی را دوست داشته باشد و در عین حال بخواهد با او زندگی‌ای داشته باشد که در آن اجاره‌خانه، هزینه‌های زندگی، آینده و نیازهای واقعی هم قابل تأمین باشد؟

اصلاً چرا وقتی درباره‌ی رابطه حرف می‌زنیم، مدام یکی را مقابل دیگری قرار می‌دهیم؟

چرا نه عشق، امنیت، احترام، آرامش، رشد، همراهی و هزار چیز دیگری که یک رابطه‌ی انسانی می‌تواند داشته باشد؟

شاید چون «این یا آن» خیلی ساده‌تر از واقعیت است.

ساده‌تر است بگوییم «دخترا فقط پول می‌خوان» تا اینکه بفهمیم آدم‌ها دلایل مختلفی برای انتخاب‌هایشان دارند. ساده‌تر است یک تجربه‌ی بد را به همه تعمیم بدهیم تا اینکه قبول کنیم آدم‌ها با هم فرق دارند.

ما آدم‌ها را در چند کلمه خلاصه می‌کنیم، برایشان برچسب می‌سازیم و بعد با همان برچسب درباره‌ی تمام انتخاب‌هایشان قضاوت می‌کنیم.

شاید وقتش رسیده باشد دست از این دوگانه‌سازی‌ها برداریم.

آدم می‌تواند هم عشق بخواهد و هم ثروت. هم احساس داشته باشد و هم عقل. هم رؤیا داشته باشد و هم امنیت.

زندگی قرار نیست یک سؤال چهارگزینه‌ای باشد که فقط اجازه داشته باشیم یک گزینه را انتخاب کنیم.

ما هنوز بعد از این همه سال، به جای اینکه بپرسیم «آدم‌ها واقعاً چه می‌خواهند؟»، مدام می‌پرسیم: