دنبال کنیدسمانه کارخانهخواندن ۲ دقیقه·۱۷ ساعت پیشمثلث کارپمن در محیط کار؛ چرا مدام توی یه چرخه گیر می‌کنیمفرض کن توی یه تیم چهار نفره‌ای و باید یه پروژه رو تا آخر هفته تحویل بدی.

مریم هم که نمی‌تونه کار رو روی زمین ببینه، میگه:

استیون کارپمن در سال ۱۹۶۸ الگویی رو مطرح کرد که بهش می‌گن مثلث درام یا مثلث کارپمن.

«اگه درست کار می‌کردی، این مشکل پیش نمی‌اومد.»

اما نکته جالب اینه که این نقش‌ها به یک نفر اختصاص ندارن.

ممکنه صبح ناجی باشی، ظهر از شدت خستگی بری توی نقش قربانی و عصر هم از دست همه عصبانی بشی.

مشکل اینه که هر سه نقش، یه جایی می‌تونن خودشون رو منطقی نشون بدن.

آزارگر هم به جای حل مسئله، بیشتر دنبال مقصر می‌گرده.

مشکل حل نشده؛ فقط آدم‌ها جاشون رو عوض کردن.

محیط کار هم گاهی این چرخه رو تشویق می‌کنه

به کسی که همیشه خودش رو قربانی شرایط می‌بینه:

در حالی که شاید بهتر باشه به جای تشویق این نقش‌ها، بپرسیم:

چرا یک نفر همیشه باید کار بقیه رو جمع کنه؟

لازم نیست از زمان آینده هرکی گفت «کمکم کن»، فرار کنیم.

شاید همیشه لازم نباشه کسی رو نجات بدیم، منتظر نجات بمونیم یا مقصر پیدا کنیم.

گاهی فقط باید مسئولیت خودمون رو انجام بدیم و مسئولیت بقیه رو هم به خودشون واگذار کنیم.

ادیشن کوتاه و طنزش رو هم در لینکداین منتشر کردم؛