من به زبان ساده - ویرگول

دنبال کنیدجراح آینده ( ژن مست )خواندن ۲ دقیقه·۶ روز پیشمن به زبان ساده

رشتم تجربی نیست، و اهل تست و کنکور هم نیستم.

از زمانی که چشمم و باز کردم و بیاد میارم، دنبال زندگی، شغل و کار آینده بودم.

یک انسان چشم به راه، در ارزوی پیدا کردن معنای خوشبختی..

از هشت سالگی تا اینجا، کلی یادداشت پراکنده، داستان و دلنوشته دارم و در روز جاری،

در حال مطالعه و پیدا کردن من حقیقی در میون کلمات هستم.

جدای از داستان و خیال پردازی، بعد از اولین مواجه من با مرگ، بیشتر از گذشته به نوشتن و فکر کردن روی اوردم.

سال ها، سناریوی سریال های تلوزیونی رو، اونجور که دوست داشتم، تصویر سازی کردم و با غرق شدن در دنیای موازی، شب و به صبح رسوندم.

درباره اولین رمانم، چندین ماه، دیدگاه و زندگی کاراکترش رو دنبال کردم(با پراکنده نویسی) و مدت کوتاهیه، به صورت جدی مینویسم.

آهنگ هم، سنتی، پاپ، رپ و بیکلام.. دوست دارم.

شاید به نظر متضاد بیاد، ولی هر قسمت از سایه های درونی رو که زندگی میکنم، به همون ترتیب بیشتر از این تناقض ها لذت میبرم.

بعضی از سوالاتی که سال ها دنبال جوابشون بودم، به حاصل رسیدن و بعضیاشون، همچنان در دست تحلیل هستن.

و اگه بخوام حال الانم و در یک کلام توصیف کنم اینجور مینویسم

«نامتعهد، به تعهدات زندگی .. در ابتدای راه خودشناسی..»

مستی برای من، در لحظه ای شکل میگیره، که فشار روی شونه، خارج از تحمل میشه،

و در اون لحظه، با گوش کردن موسیقی و رقصیدن، از سختی ها، رو برمیگردونی

لحظه ای که نقاب ادم ها فرو میریزه و آنچه هستن رو نشون میدن.

مستی، لحظه ای از حضور حقیقی در لحظه‌ی اکنون و بی محلی کردن به آنچه ما ادم ها، نامش رو دغدغه میذاریم ..