دنبال کنیدMohammad Sojdeh HRخواندن ۲ دقیقه·۱ روز پیشفراتر از حد انتظار بودن

چند وقت پیش در یک جلسه مصاحبه طولانی مدت، کارشناس جذب و استخدام در حضور مدیر منابع انسانی (!) بهم گفت میشه دانش و مهارت خودت رو به من هم یاد بدی؟

من هم گفتم از خدامه که شبکه سازی کنم و پله ای برای رشد دیگران بشم.

✅این سوال یکی از نمونه های مصاحبه شایستگی محوری و ارزیابی هوش هیجانی بود که ارزیابی کنه شما شاخص تواضعت در چه حالیه و آیا دچار خود شیفتگی هستی یا نه؟

✅درسته برآیند مصاحبه مدتهاست که هم اعلام نشده اما همینکه کارشناس جذب اون برند کارفرمایی وادار شد جلوی مدیر بالادستی خودش این عبارت رو به کار ببره مشخصه که من از اون چیزی که برای این عنوان شغلی می‌خواستند بالاتر بودم.

❎وقتی از یک نفر که مدعی سرپرستی منابع انسانی یک شرکت رو داره 3 بار در جلسه مصاحبه می‌پرسند کارکرد شرکت رو میتونی حساب کنی؟ و من در جوابش گفتم این مسئله فقط 2 درصد توان عملیاتی منه و شما باید از من کارایی رو بخواهید که من رو قلقلک بده.

❌خب خودتون فرض کنید من میگفتم اره میتونم حساب کنم و هیچ چیز دیگه ای نمیگفتم.

به نظر شما پس از 3 ماه که فقط محاسبه کارکرد رو بهم سپرده بودند چه اتفاقی می افتاد؟

اولا که بخش عمده ای از توانمندی من نادیده گرفته میشد،

و سوما دوباره حس میکردم اینجا جای مناسبی برای رشد و توسعه کن نیست.

✅ما در منابع انسانی موظفیم لباس مناسب رو تن ادم مناسب بکنیم.

✅اگه جایی حس کنیم فرد از اون چیزی که ما میخواهیم بالاتر هستش و ما نمیتونیم موقعیت رشد ایشون رو فراهم کنیم باید صادقانه این مبحث رو باهاش در میان بذاریم.

درسته اوضاع کار در موقعیت کنونی افتضاحه و یه جورایی از رد کارجو به خاطر فراتر از انتظار بودن ناراحت میشیم.

اما اعتقاد دارم که مهمترین ارزش پیشنهادی یک برند کارفرمایی فراهم کردن فرصت رشد مهارت ها و توسعه فردی هستش.

اگه جایی توی مصاحبه حس کردین اینجا قراره بزرگتر بشین به خودتون این فرصت رو بدین.

هفته گذشت در یک جلسه مصاحبه یک کارجو در عرض مصاحبه 30 دقیقه ای 3 بار درباره حقوق پرسید و من دست اخر به ایشون گفتم برای شما آرزوی موفقیت میکنم(!)

❌علتش این بود که کارجو اصلا دنبال این نبود که برندکارفرمایی برای رشد و توسعه ایشون چه برنامه ای داره.

❌فقط دنبال این بود که با سابقه کار 1 ساله و جامعا غیر مرتبط خودش میتونه روی رقم حقوق مدنظرش فکر کنه یا خیر.

اونم توی شرایطی که ما حداقل 6 ماه باید ایشون رو اموزش می‌دادیم که مهارت لازم رو به دست بیاره.

در مجموع رد شدن در مصاحبه ها، در کنار اینکه موجب ناراحتی ما باشه،

میتونه درس های بزرگی رو به ما اموزش بده.

میتونه آزمونی باشه برای تعیین میزان انتظار ما از خودمون و اینکه چه نقاط قابل بهبودی داریم که باید به انها رسیدگی کنیم و در ادامه نیمه پر لیوان ما از منظر دیگران کجاست؟

شما هم از عکس العملت همگام مواجه با فراتر از حد انتظار بودن برایم بگو.