☰
1 اطراف سوراخ مقعد یک مشکل خجالتآور و آزار دهنده است که به خصوص کودکان را مجبور به گوشهگیری میکند تا راحت تر بتوانند ناحیهی تحت خارش را تسکین دهند، هرچند خاراندن آن نتیجه ای به جز بدتر کردن مشکل، پیامد دیگری ندارد.
خارش مقعدی به 1 التهاب و تحریک پوست اطراف مقعد ایجاد میشود، شدت خارش با تعریق، در فصول گرما و شرایط آب و هوایی گرمسیر، پوشیدن شلوار تنگ و لباس زیر نایلونی، فشار و نشستن زیاد افزایش مییابد.
همچنین خارش مقعدی میتواند به صورت خارش درونی نیز بروز کند که یک واکنش حساسیتی به مواد موجود در مدفوع یا التهاب بافت درون روده است. گاهی خارش آنقدر شدید میشود که حالت 1ی پیدا کرده و حتی دردناک میشود. خارش مقعدی بیشتر پس از اجابت مزاج و هنگام خواب ظاهر میشود، ولی میتواند مداوم و شدید هم باشد.
هنوز بعضی از دلایل خارش مقعد ناشناخته است
خشک نگه داشتن ناحیهی مقعد از تعریق و پس از دفع مدفوع کمی دشوار است. احساس خارش در ناحیهی مقعد باعث میشود فرد تمایل به خاراندن ناحیهی نشان دهد و با این کار پوست را تحریک و ملتهبتر کند و قسمت وسیعتری از پوست را دچار خارش کند تا وارد یک چرخهی معیوب شود. هر چند که خارش ناحیهی مقعدی ناخوشایند است اما به ندرت ممکن است خبر از یک بیماری جدی دهد. خارش در صورت همراه بودن با علایم دیگر میتواند نشاندهندهی یک بیماری باشد. خارش مقعد در هر زمانی از زندگی و در هر سنی رخ میدهد، اما به نظر میرسد بین ۳۰ تا ۵۰ سالگی بیشتر و با شیوع پنج در صدی در جامعه اتفاق میافتد. این مشکل در مردان چهار برابر بیشتر نسبت به زنان است. علایم دیگر همراه با خارش مقعدی شامل:
خارش مقعد میتواند علتهای بسیاری داشته باشد که در به وجود آمدن آن نقش به سزایی داشتند، دلایل شایع خارش مقعدی عبارت اند از:
خارش و التهاب مقعدی ممکن است بسته به علت ایجادکنندهی آن موقتی یا مزمن باشد. درمان اولیه شامل درمان علامتی خارش و تسکین سوزش و درد ناحیهی مقعد است.

با رعایت بهداشت صحیح ناحیهی مقعد و مراقبت خانگی میتوان تا حدی خارش و سوزش مقعدی را کنترل کرد که شامل:
در صورتی که علاوه بر رعایت اصول بهداشتی و تغذیهای همچنان خارش و سوزش مقعدی ادامه داشت، بهتر است برای بررسی بیشتر به پزشک مراجعه شود. هرچند خارش مقعد را می توان با یک پزشک عمومی یا پزشک طب داخلی مطرح کرد، اما اغلب توسط یک جراح کولورکتال (متخصص روده) و گاهی اوقات توسط متخصص گوارش مورد بررسی قرار میگیرد.
اگرچه هیچ آزمون خاصی برای تعیین علت خارش آنال وجود ندارد. اما با کمک بررسی و معاینهی دقیق مقعد میتوان به سرنخهایی از مشکلات مقعدی معمول مانند بواسیر یا شقاق، بیماریهای پوستی مانند پسوریازیس یا سرطان، بیماریهای عفونی مانند کرمک یا قارچ و نشت مدفوع دست پیدا کرد. مشاهدهی ظاهر مقعد به پی بردن شدت آسیب پوستی و مرحلهی پیشرفت بیماری کمک میکند به این طریق که:
در مرحله یک پوست سالم است و مشکلی ندارد؛
در مرحلهی دو پوست قرمز و ملتهب میشود؛
در مرحلهی سه پوست از شدت آسیب کلفت شده است؛
در مرحلهی چهار در پوست زخمهای ضخیم ایجاد میشود.
البته ناگفته نماند که یک شرح حال دقیق از بیمار و پرسیدن سؤالاتی در زمینهی نوع مواد غذایی مصرفی و داروها، علایم همراه و مدت بروز مشکل نیز بسیار کمککننده است. اغلب سؤالاتی که پزشک میپرسد شامل:
علایم خارش و سوزش مداوم است یا حالت رفت و برگشتی دارد؟
خارش و سوزش با چه محرکهایی تشدید میشود؟
آیا اخیرأ تغییراتی مانند اسهال در اجابت مزاج خود داشتهاید؟
از چه نوع صابون یا لوسیونی در بدن خود استفاده میکنید؟
آیا کار خاصی به بهتر شدن علایم شما کمک میکند؟
آیا شما متوجه هر گونه تغییر دیگر در سلامت عمومی خود شدهاید؟
آیا دیگر اعضای خانواده خارش مشابه شما را تجربه میکنند؟
پزشک در صورت مشکوک شدن به کرمک یک آزمایش مدفوعی از نظر بررسی کرمک درخواست میکند. او همچنین ممکن است یک معاینه فیزیکی را لازم بداند. معاینه رکتوم با فرو بردن انگشت به داخل کانال مقعد میتواند به تشخیص تومورهای موجود در آن کمک کند. برای بررسی دقیقتر کانال مقعد میتوان از پروکتوسکوپ یا کولونوسکوپی استفاده کرد. پروکتوسکوپ یک لولهی باریک است که از طریق مقعد وارد راست روده شده و به طور کامل کانال مقعد را مورد بررسی و دید قرار میدهد. گاهی اوقات یک بیوپسی (یک قطعه کوچک از پوست برای آزمایش میکروسکوپی برداشته میشود) ضروری است.
پزشک ابتدا داروهایی برای درمان علامتی خارش و سوزش مقعدی تجویز میکند تا فرد کمی آرام گرفته و از حالت عصبیای که به خاطر خارش شدید پیدا کرده است، رها شود. اگر نشانههای آزار دهندهی فرد در طول شب بدتر شود پزشک برای القای خواب آسودهتر تا زمان اثرگذاری داروی ضد خارش ممکن است یک آنتیهیستامین خوراکی نیز برای سرکوب علایم تجویز کند. سپس بسته به علت زمینهای درمان اقدام به درمان اساسی مشکل فرد خواهد کرد. داروهای تجویزی پزشک شامل:
داروهای بیحسکننده موضعی به طور موقت میتوانند با بیحس کردن گیرندههای اعصاب درد، سوزش و خارش را از بین ببرند. استفاده از این محصولات باید به پوست اطراف مقعد محدود شود. داروهای بیحسکننده موضعی میتوانند باعث واکنشهای آلرژیک همراه با سوزش و خارش شوند. بنابراین، در صورت افزایش علایم باید استفاده از آن دارو قطع شود. نمونههایی از داروهای بیحسکننده موضعی عبارتند از:
بنزیل الکل
تتراکائین
بنزوکائین ۵ تا ۲۰ درصد
لیدوکائین ۲ تا ۵ درصد (Xylocaine)
پراموکسین ۱ درصد
مواد شیمیایی منقبضکننده عروق مانند اپینفرین، یک ماده شیمیایی طبیعی محسوب میشود. این ماده با منقبض کردن عروق و کوچکتر کردن رگهای ناحیهی مقعدی تورم ناحیه را کاهش میدهد. همچنین ممکن است به علت اثر بیحس کننده ملایم آن، درد و خارش را نیز کاهش دهد. منقبضکننده عروق موضعی اطراف 1'>مقعد، بر خلاف منقبضکنندههای عروق تزریقی با احتمال کمتری عوارض جانبی جدی مانند فشار خون بالا، عصبی شدن، لرزش، بیخوابی، تشدید دیابت و یا پرکاری تیروئید را ایجاد میکند. نمونههایی از منقبضکننده عروق عبارتند از:
افدرین سولفات
اپی نفرین
فنیل افرین
محافظ موضعی با ایجاد یک پوشش سطحی و تشکیل یک سد فیزیکی با کاهش تماس پوست با ترشحات روده و مدفوع از تحریک پوستی اطراف مقعد جلوگیری میکند و به دنبال آن خارش، درد و سوزش ناحیه را کنترل میکند. نمونههایی از محافظهای موضعی عبارتند از:
ژل هیدروکسید آلومینیوم
کره کاکائو
گلیسیرین
کائولن
روغنهای معدنی (Balneol)
وازلین سفید
نشاسته
اکسید روی (Desitin) و یا کالامین (که شامل اکسید روی)
روغن کبد ماهی یا روغن کبد کوسه
قابض باعث انعقاد (تجمع) پروتئینها در سلولهای پوست اطراف مقعد و یا پوشش داخلی کانال مقعد میشود. این اقدام با ترویج خشکی پوست کمکم به از بین بردن سوزش، خارش و درد مقعد کمک میکند. نمونههایی از قابض عبارتند از:
کالامین ۵ تا ۲۵ درصد
اکسید روی ۵ تا ۲۵ درصد
ضدعفونی کنندهها مانع از رشد باکتریها و موجودات دیگر در محل میشوند. با این حال، هنوز معلوم نیست که آیا آنتیسپتیک مؤثرتر از آب و صابون است یا نه. نمونههایی از آنتیسپتیک عبارتند از:
اسید بوریک
فنل
بنزالکونیم کلرید
ستیل پیریدینیوم کلراید
رزورسینول
کراتولیتیک یک مادهی شیمیایی است که باعث میشود لایههای بیرونی پوست از هم پاشیده شده و ریزش کنند. منطق استفاده از آن در خارش و سوزش مقعدی، این است که اجازه میدهد تا با فروپاشی لایهی سطحی پوست داروهای مصرفی مقعد و اطراف آن به بافتهای زیرین نفوذ کنند. دو کراتولیتیک مورد تأیید شامل:
رزورسینول ۱ تا ۳ درصد
محصولات ضد درد، مانند محصولات بیحسی، تسکینکنندهی درد، خارش و سوزش با اثر بر گیرندههای اعصاب درد عمل میکنند. نمونههایی از مسکنها عبارتند از:
منتول
کافور
کورتیکواستروئیدها باعث کاهش التهاب و خارش ناحیه میشوند، اما مصرف مزمن آن می تواند به صدمهی دائمی پوست منجر شود. آنها نباید برای دورههای بیش از چند روز تا دو هفته استفاده شود. محصولات حاوی کورتیکواستروئید ضعیف بدون نسخه پزشک در دسترس هستند اما محصولات کورتیکواستروئید قویتر که فقط با نسخه پزشک تجویز میشوند، برای درمان خارش مقعد استفاده نمیشوند. استروئید موضعی ضعیف مانند کرم هیدروکورتیزون یک درصد دو تا سه بار در روز توصیه میشود، استروئید موضعی طولانی اثر مانند بتامتازون هم ممکن است مؤثر باشد.
در صورت خارش و سوزش مقعد مداوم، پزشک علت زمینهای آن را شناسایی میکند و با توجه به علت درمانهای لازم را از درمان دارویی تا درمان جراحی تجویز میکند. درمانهای تجویزی با توجه به علت شامل:
در صورت مؤثر نبودن هیچ یک از درمان های دارویی و ابتلای فرد به یک خارش شدید و مداوم مقعدی ممکن است یک درمان تزریقی خاص به نام متیلن بلو تجویز شود که در آن با تخریب انتهای گیرنده های اعصاب علایم آزاردهنده را از بین ببرند. متیلن آبی را می توان همراه با مواد بیحس کننده موضعی و در زیر نواحی اطراف مقعد تزریق کرد. درد آن به اندازهی تزریق بیحس کننده دندان در دندانپزشکی است. در موارد بسیار نادر، در صورتیکه ماده خیلی نزدیک به سطح پوست تزریق شود، باعث ایجاد زخم در پوست خواهد شد.
نوشته خارش مقعد، سوزش مقعد، علت و 1 درمان اولین بار در ایران کلینیک پدیدار شد.
نویسنده:
محمد جواد عظیم
تاریخ:
چهارشنبه
29 تير
1401
ساعت:
11:54